Γράφει ο εφημέριος της ενορίας π.Εμμανουήλ Μπαργωτάκης

ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΑΣΕΙ ΤΟ ΣΤΟΧΟ ΤΟΥ

Είναι κοινή διαπίστωση από τους λογικά σκεπτόμενους ανθρώπους ότι η  εποχή στην οποία  ζούμε, κρύβει πολύ πόνο, ταραχή, ανασφάλεια και οδύνη. Το διαπιστώνουμε όχι μονάχα στον περίγυρό μας αλλά και στον ίδιο τον εαυτό μας. Το άγχος, η απελπισία, η σύγχυση και η κατάθλιψη κυριαρχούν στη ζωή μας, κλήμα γενικής αβεβαιότητας βιώνουμε καθημερινά, οι ανθρώπινες δραστηριότητες δείχνουν να τελματώνουν, οι συνειδήσεις φαίνονται παγερές και τα λόγια των ανθρώπων ακούγονται ψεύτικα.

Ο σημερινός άνθρωπος δείχνει ανήμπορος να αντιμετωπίσει  με ειλικρίνεια γύρω του τα πράγματα και καταφεύγει από ψέμα σε ψέμα, από πονηρία σε πονηρία, από απάτη σε απάτη. Σκυθρωπός στις σχέσεις του, στις κοινωνικές εκδηλώσεις του, την εργασία του και την οικογένειά του. Ο νούς του θολωμένος περισπάται στα μάταια, ακόμα και σε μεταφυσικές πλάνες προκειμένου να επουλώσει τα  υπαρξιακά του κενά και να ηρεμίσει την αναστατωμένη φύση της ψυχής του. Δεν γνωρίζει αληθινά τι του φταίει, ποιος του φταίει. Φταίει ο άλλος; Ο εαυτός του; Η κοινωνία, η κουλτούρα, ή η ζωή;

Έχασε απ’ ότι φαίνεται τα ωραιότερα στη ζωή του, τις ουσιαστικές και πραγματικές χαρές και αρκείται στις απατηλές και κάλπικες ευκαιριακές ικανοποιήσεις. Άφησε το καθαρό και αστραφτερό χρυσάφι που είχε στα χέρια του και ασχολείται με τους ψεύτικους και άσημους τενεκέδες. Ποιος ο λόγος; Ποια η αιτία; Η σωστότερη και λογικότερη απάντηση είναι μία. Ο άνθρωπος έχασε τον δρόμο του, ξέφυγε από τον στόχο του και ξέχασε τον προορισμό του.

Άφησε τον Δημιουργό του Θεό και Πατέρα και τον θυμάται μόνο όταν θέλει να γογγύσει και να βρίσει και ψάχνει την λύτρωση της ζωής του στις υποσχέσεις, τις θεωρίες και πλάνες των λογής ξενόφερτων, κακόβουλων και διεστραμμένων ανθρώπων. Άφησε το γνήσιο και ανέσπερο φως της πίστεως και τρέχει να φωτισθεί από τα φώτα των σκοταδιστών και των αθέων. Άφησε το γάργαρο και καθάριο νεράκι της αστείρευτης Θεϊκής πηγής της πίστεως και προσπαθεί να ξεδιψάσει από τα θολά νερά των υποσχέσεων των πλάνων και των πονηρών. Ομιλεί, γράφει και συμπεριφέρεται με αναίδεια προς τον Χριστό, την Παναγία μητέρα και τους Αγίους της εκκλησίας, αγνοώντας ότι μόνο σ’ αυτούς υπάρχει η αλήθεια, η γαλήνη, η ζεστασιά και η σιγουριά που τόσο έχει ανάγκη.

Συσσωρεύει πάνω του ίσως από άγνοια, αλλά δυστυχώς περισσότερο από  ευσυνείδητη αδιαφορία τις σατανικές συνήθειες και ενέργειες, τις καλλιεργεί και τις τρέφει ποικιλοτρόπως, νομίζοντας ότι έτσι κατακτάει και κατευθύνει τις ανθρώπινες και αρρωστημένες δυνάμεις του. Η ψυχή του υποφέρει και βασανίζεται, το σώμα του κουρελιάζει και διαλύεται, η ζωή του  συνθλίβεται και γίνεται αβάστακτη και ανυπόφορη και όμως συνεχίζει ακάθεκτα αυτή την κατηφορική του πορεία μέχρι τον θάνατο και ειδικά τον πνευματικό θάνατο, διότι « τα οψώνια της αμαρτίας θάνατος ».

Αλήθεια υπάρχει τρόπος αλλαγής και μεταλλαγής του σημερινού ανθρώπου; Υπάρχει διέξοδος στο αδιέξοδό του; Υπάρχει λύση στα πολλά δυσεπίλυτα προβλήματά του; Υπάρχει ευκαιρία με την οποία   ολόκληρη αυτή η πυκνή ομίχλη και το μαύρο σκοτάδι στο οποίο ευρίσκεται και τον βασανίζει θα εξαφανισθούν; Ναι, όταν ο άνθρωπος «  ελθών εις εαυτόν », επαναπροσδιορίσει τον στόχο του, επανεύρει τον δρόμο του,  ανακαλύψει την ψυχή, το μυαλό και τις πράξεις του, αναζητήσει και γνωρίσει τον Θεό, συμφιλιωθεί μαζί του, εξομολογηθεί τις αδυναμίες του, τα πάθη του, τις στενοχώριες του, τις αμαρτίες του, τους πόθους και της αγωνίες του, τότε εκείνος πραγματικά αλλάζει,  γαληνεύει, ειρηνεύει, παίρνει θάρρος και χαίρεται. Θέλει να ζήσει τα πάντα μέσα τη Σοφία του Θεού, έχουν νόημα οι πεποιθήσεις του, αποκτά δύναμη για ζωή, απολαμβάνει την ύπαρξή του και ότι έχει γύρω του, ότι βλέπει, ότι ακουμπάει, ότι νιώθει.

Όλα αλλάζουν και ο εσωτερικός του κόσμος μεταστοιχειώνεται. Τρέφεται πλέον μόνο από καλούς λογισμούς που τον πλουτίζουν από μια θετικότητα που μεταλλάσει μέρα με τη μέρα τη ζωή του και τις αξίες της. Αρχίζει να βλέπει πάνω του και γύρω του τα σημάδια και τα θαύματα της χάριτος και παρουσίας του Θεού και γεμίζει από χαρά. Δίνει πολύ αγάπη και εισπράττει απέραντη από τους ανθρώπους και τον Θεό. Θέλει να γνωρίσει και να μοιάσει τους Αγίους, να κοιτάξει κατάματα την Παναγία μητέρα, να απλώσει το χέρι του να ακουμπήσει τον ίδιο τον Χριστό, να τον αγκαλιάσει. Τότε αποκαλύπτεται στην ψυχή του η αλήθεια της ζωής που είναι ο Χριστός και καθημερινά το νιώθει και το αισθάνεται όλο και περισσότερο.

Ο άνθρωπος τότε ξαναγεννιέται ή μάλλον αναγεννιέται, γίνεται νέος άνθρωπος μέσα στην αγάπη του Θεού. Εύχεται, προσεύχεται  και όλο βαδίζει τον δρόμο προς την σωτηρία της ζωής του. Ναι αδελφοί μου, έτσι απλά, πολύ απλά μόνο με λίγη θέληση και καλή διάθεση, με την βοήθεια του Θεού και την συνδρομή και πρεσβεία των Αγίων ο άνθρωπος κερδίζει την ζωή του και επαναβρίσκει τον στόχο του, τον στόχο που δεν είναι άλλος από τον Χριστό.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

Εις τα ονομαστήρια του Ποιμενάρχου μας κ.κ Αμφιλοχίου και την συμπλήρωση 10ετους Αρχιερατείας Του.
23 Νοεμβρίου 2015

Τοιούτος ημίν έλαχεν Αρχιερεύς, όσιος, άκακος, αμίαντος, κεχωρισμένος από των αμαρτωλών και υψηλότερος των ουρανών. Των Αγίων λειτουργός, των αφρόνων παιδευτής και οδηγός ψυχών προς την σωτηρία.

Σεβασμιώτατε Πάτερ και Δέσποτα,  θεοπρόβλητε και πεφιλημένε Επίσκοπε  μας κ.κ Αμφιλόχιε.

Πολυσέβαστοι Άγιοι Αρχιερείς, προσφιλείς αδελφοί συμπρεσβύτεροι και απαξάπαντες ευλογημένοι χριστιανοί, που τιμάτε απόψε με την παρουσία σας το σεπτό πρόσωπο του Μητροπολίτου μας.

Εορτή και πανήγυρις ευφρόσυνος για την Εκκλησία μας η σημερινή  ημέρα, αλλά και ημέρα ιδιαίτερης χαράς και ευτυχίας για την τοπική μας Εκκλησία και το ποίμνιό της.

Εορτή κατά την οποία σύμπασα η ορθόδοξος Εκκλησία του Χριστού εορτάζει και πανηγυρίζει έναν εκ των Ιεραρχών της, τον της ευσεβείας φωστήρα, τον της Ορθοδοξίας λαμπτήρα, τον της των  δογμάτων αληθείας την σάλπιγγα, τον της αιρέσεως των πνευματομάχων την μάστιγα, τον της Αγίας δευτέρας Συνόδου τον υπέρμαχον, τον ένδοξον Επίσκοπον  Ικονίου Άγιο Αμφιλόχιον.

Κατά την πανίερον και πανσεβάσμιον σημερινή εορτή του εν Αγίοις Πατρός ημών Αμφιλοχίου, η τοπική μας Εκκλησία Κισάμου και Σελίνου δισσώς χαίρεται και πανηγυρίζει. Εν πρώτοις, ευφραίνεται και αγάλλεται,  διότι ο ποιμενάρχης της, ο Άγγελός της, ο Αρχιθύτης των μυστηρίων του  Χριστού, ο πηδαλιούχος, ο προστάτης  και διδάσκαλός της άγει σήμερα τα σεπτά ονομαστήριά του.

Η δεύτερη αιτία, που φαιδρύνει και χαροποιεί τα πρόσωπα όλων μας, κληρικών και λαϊκών και πλημμυρίζει την  ψυχή μας από χαρά και αγαλλίαση,   είναι ότι αυτές τις ημέρες συμπληρώθηκαν δέκα ολόκληρα έτη πολύκαρπης Αρχιερωσύνης και καλλίκαρπης ποιναντορίας του Μητροπολίτου μας στην ιστορική και θεοφρούρητη   καθέδρα της Ιεράς  Μητροπόλεώς μας.

Όταν τον Οκτώβριο του έτους 2005, Σεβασμιώτατε Πάτερ, η σεπτή Ιεραρχία της Εκκλησίας της Κρήτης Σας ανέδειξε Επίσκοπο και Ποιμενάρχη μας, οι καμπάνες των Εκκλησιών μας ήχησαν χαρμόσυνα μεταδίδοντας την ευφρόσυνη είδηση απ’ άκρου εις άκρον της Μητροπόλεώς μας.

Πλήθος πολύ του ποιμνίου σας κατέκλισε τον πανίερο  Μητροπολιτικό ναό του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μηνά Ηρακλείου κατά την ημέρα της χειροτονίας σας, για να σας καμαρώσουν ως Επίσκοπο πλέον και Μητροπολίτη τους και να αναφωνήσουν στεντορία τη φωνή το Άξιος και πανάξιος της Αρχιερωσύνης.

Με τα ίδια συναισθήματα πηγαίας χαράς, θρησκευτικής συγκίνησης  και ιερού ενθουσιασμού του κλήρου και σύμπαντος του λαού κατά την ενθρόνισή Σας, σας υποδέχτηκε η Μητρόπολή μας και ακούστηκε ξανά  το Άξιος, από τα στόματα όλων.

Σας υποδέχθηκαν Σεβασμιώτατε ο γέροντας προκάτοχός σας νυν μακαριστός κυρός Ειρηναίος και μαζί μ’ αυτόν οι Άγιοι των επαρχιών μας. Ο Άγιος Ιερομάρτυς Μελχισεδέκ Επίσκοπος Κισάμου, με τον Διάκονό του Καλλίνικο, που έδωσαν το Αίμα τους, για να υπάρχει και να παραμένει η Εκκλησία μας  ελεύθερη και δοξασμένη.  Οι Όσιοι 98 θεοφόροι Πατέρες, που έλαμψαν και αγίασαν στην επαρχία του Σελίνου, ο Όσιος Κύρ Ιωάννης ο Ξένος ο αναμορφωτής της Κρήτης και ειδικά του τόπου μας, οι Άγιοι τέσσερις νεομάρτυρες του Μελισσουργείου και ο Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός, που είχατε την ιδιαίτερη τιμή και  μεγάλη ευλογία επί ημερών σας και ενεργειών σας να αγιοκαταταχθεί  από το σεπτό Οικουμενικό μας Πατριαρχείο. Όλοι αυτοί  Σας έδωσαν την ευχή και ευλογία των και Σας ευχήθηκαν άξιος της αποστολής σας.

Ήλθατε, Σεβασμιώτατε στην Κίσαμο και το Σέλινο, στον τόπο τον αγιασμένο, Ποιμένας και Προεστός και θέσατε από την αρχή με  πίστη και ιερό ζήλο, με αταλάντευτη θέληση και αποφασιστικότητα το χέρι Σας επί το άροτρον, για να καλλιεργήσετε το πνευματικόν γεώργιον της τοπικής μας Εκκλησίας, αλλά και να προσφέρετε το έλεον και τον οίνον της αγάπης Σας σαν βάλσαμο στους πονεμένους, πενομένους και ενδεείς αδελφούς μας. Ήλθατε, Σεβασμιώτατε, όχι για να πάρετε τίποτα αλλά για να δώσετε πολλά, καθ’ όσον  πιστεύετε ακράδαντα και αταλάντευτα εις τον πάμφωτον λόγον του Κυρίου, ότι μακάριον εστί διδόναι μάλλον ή λαμβάνειν.

Ήλθατε, και από την πρώτη κιόλας στιγμή ριχθήκατε στην μάχη και τον αγώνα  και ο αγώνας δέκα ολόκληρων χρόνων Σας καθιέρωσε στις ψυχές του ποιμνίου Σας άξιο και πανάξιο ποιμένα, φιλόστοργο πνευματικό Πατέρα, φιλότιμο και άριστο οδηγό ψυχών, παραμυθία θλιβομένων, θεραπευτή  πενομένων   και συμπαραστάτη του λαού.

Εμείς σήμερα, Σεβασμιώτατε,  οι συνοδίτες και συνοδοιπόροι Σας, οι άμεσοι συνεργάτες και βοηθοί στο έργο σας, μαζί με κάθε καλόπιστο και καλοπροαίρετο, ταπεινά ομολογούμε και μαρτυρούμε εκείνα που είδαν οι οφθαλμοί μας, που άκουσαν   τα αυτιά μας, που εψηλάφισαν τα χέρια μας και έζησε εκ του σύνεγγυς η ιερατική καρδιά μας.

Μία δεκαετία γινόμαστε μάρτυρες ενός ακάματου αγώνα και μιας ειλικρινούς αγωνίας  του Επισκόπου, ο οποίος νυχθημερόν δαπανάται και αγωνίζεται εις τον αμπελώνα του κυρίου. Του Επισκόπου με την πλατειά προσφορά, με το πνευματικό ήθος και την εκκλησιαστική παρουσία, ο οποίος αποτελεί πρότυπον λειτουργικής, μυστηριακής και κηρυκτικής ζωής και δράσης. Του Επισκόπου που στην δύσκολη πνευματικά και υλικά αυτή εποχή, αγρυπνεί και κακοπαθεί εν πάσι για να εξεύρει την αντίρροπον δύναμιν κάθε δυσκολίας και κακού και να τα αναχαιτίσει. Του Επισκόπου του οποίου  η καρδιά κτυπά  δημιουργικά στο να συντηρήσει και να αυξήσει το έργο της ταπεινής  Μητροπόλεώς του προς δόξαν Θεού και ωφέλειαν του λαού της. Του Επισκόπου που δίνει τα πάντα, ίνα πάντας κερδίσει και οδηγήσει ψυχές πολλές στην Θέωση και την σωτηρία

Αν τούτη την ώρα, Σεβασμιώτατε Πάτερ, προσπαθήσω να σκιαγραφήσω έστω και στο ελάχιστο το πολύπλευρο, πολύτιμο και  αξιοθαύμαστο  έργο σας επιλείψει με ο χρόνος διηγούμενον. Ο παντογνώστης Κύριος και Θεός μας το γνωρίζει και ο λαός Του το ομολογεί. Θα αρκεστώ μόνον να είπω ότι σεμνυνόμενα για τον Αρχιερέα μας, καυχόμεθα κατά Θεόν που βρισκόμεθα δίπλα σας και υπηρετούμε την Εκκλησία υπό την πεπνημένην καθοδήγησή σας.

Αυτή την ευλογημένη ημέρα, στην δεκαετή επέτειο της Χειροτονίας και Ποιμαντορίας Σας στην Μητρόπολή μας, αλλά και των σεπτών Ονομαστηρίων Σας, παρακαλώ δεχτείτε Σεβασμιώτατε, τον βαθύτατο σεβασμό και την άπειρη αγάπη του Ιερού κλήρου των Επαρχιών σας, ο οποίος εν ενί στόματι και μια καρδία  σας εύχεται  μακρότητα ημερών, υγεία, δύναμη και πλούσια την ευλογία του Κυρίου στο θεοφιλές, θεάρεστο και ευλογημένο έργο Σας.

Αμφιλοχίου του Σεβασμιωτάτου και θεοπροβλήτου Μητροπολίτου, πολλά τα έτη!