Νουθεσίες Πατέρων

OI ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΟΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο Υιός του Θεού ενανθρώπησε, για να χαρίσει ξανά στον άνθρωπο εκείνο, για τον οποίο τον προόρισε. Τον δημιούργησε σύμφωνα με τη δική του εικόνα, διανοητή και ελεύθερο, προορισμένο να μοιάζει, δηλαδή να’ ναι, όπως κι ο Δημιουργός του, τέλεια ενάρετος, πράγμα κατορθωτό για την ανθρώπινη φύση… Επειδή τώρα, ο Θεός μας πρόσφερε το ύψιστο και το διαφυλάξαμε, χρειάστηκε να κατέβει εκείνος στο χείριστο, δηλαδή στη δική μας ξεπεσμένη φύση, ώστε να μας ξαναδώσει, προσφέροντας και ενεργώντας ο ίδιος την όμοια μ’ αυτόν εικόνα και Τον αρχαίο προορισμό.    ( Ιωάννης ο Δαμασκηνός )

 

Τι να πω για ποιο να μιλήσω; Βλέπω τη μητέρα, αντικρύζω το παιδί, όμως τον τρόπο της γέννησης δεν τον καταλαβαίνω. Νικιέται ο φυσικός νόμος, νικιέται και η τάξη του κόσμου, όπου η βούληση εκφράζεται του Θεού. Δε γεννήθηκε σύμφωνα με τους νόμους της φύσης. Θαυματούργησε πάνω από τα όρια της φύσης Χριστού. Η φύση αδράνησε και ενήργησε η βούληση του Δεσπότη. Τι απερίγραπτο δώρο!

( Ιωάννης ο Χρυσόστομος )

Ποιόν έχουμε Κύριε, σαν εσένα. Τον μεγάλο που έγινε μικρός, τον Άγρυπνο που κοιμήθηκε, τον καθαρό που βαφτίστηκε, τον Ζωντανό που πέθανε. Τον Βασιλιά, που ταπεινώθηκε για να εξασφαλίσει σε όλους τιμή. Ευλογημένη ας είναι η δόξα σου!

Είναι δίκαιο να γνωρίζει ο άνθρωπος τη θεότητά σου. Είναι δίκαιο οι ουράνιες υπάρξεις να λατρεύουν την ανθρωπότητά σου. Οι ουράνιες υπάρξεις θαμπώθηκαν όταν είδαν πως έγινες μικρός και οι γήινες, όταν είδαν πως εξυψώθηκες.

( Εφραίμ ο Σύρος  )

Ο διάβολος, που τότε νίκησε τον άνθρωπο, έπρεπε να νικηθεί από τη νικημένη ανθρώπινη φύση και να κατατροπωθεί αυτός, που με τόση πανουργία παγίδευσε τον άνθρωπο. Γι’ αυτό το σκοπό χρειαζόταν απαραίτητα να υπάρξει ένας άνθρωπος αναμάρτητος. Μονάχα ο Θεός, κανένας άλλος δεν μπορεί να είναι αναμάρτητος.

Γι’ αυτό ακριβώς ο Θεός Λόγος, ο γεννημένος από το Θεό ευθύς απ’ την αρχή της υπάρξεώς Του, και πάντοτε ενωμένος μ’ αυτόν….ο μόνος Αναμάρτητος Υιός και λόγος του Θεού καθίσταται  Γυιός ανθρώπου, χωρίς βέβαια, να αλλάζει τίποτε ως προς τη θεότητά του, μένοντας όμως ακηλίδωτος ως προς την ανθρώπινη του ιδιότητα.            ( Γρηγόριος  Παλαμάς  )

Οκτώβριος 9, 2019

Άμα πιστεύεις, όλα θα έρχονται βολικά, αλλά μην υπερηφανεύεσαι.(Αγία Σοφία της Κλησούρας)

 

Σας δίδω μια συμβουλή. Ποτέ μη δεχθείτε πρόσωπα με τυμπανοκρουσίες, επαίνους και θαυμασμό. Να τα δεχθείτε, με αγάπη μετρημένη.   ( Άγιος Αμφιλόχιος της Πάτμου)

 

Ο Θεός μας αγαπάει πολύ, μας έχει στο νου Του κάθε στιγμή και μας προστατεύει. Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό και να μην φοβούμαστε τίποτα. ( Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης )

 

Του Αγίου Εφραίμ του Σύρου

Έλεγε ο Άγιος Εφραίμ.

« Αδελφέ να μην λές σήμερα θα αμαρτήσω και αύριο θα μετανοήσω.

Δεν έχεις κανένα συμβόλαιο με το Θεό. Το αύριο ανήκει στο Θεό και μπορεί σήμερα να σε καλέσει κοντά Του.

Μην αναβάλεις λοιπόν για αύριο τη σωτηρία της ψυχής σου.»

Δεκέμβριος 28, 2016

Όποιος πειρασμός έλθει στον άνθρωπο, να λέει « τούτο συνέβη από τις αμαρτίες μου», και οποιοδήποτε καλό « η χάρις του Θεού το έστειλε». ( Αββάς Σισώης)

Όπως για τον γιατρό του σώματος φροντίζεις να βρείς τον κατάλληλο, έτσι να κάνεις και για την εκλογή του πνευματικού.   ( Πατήρ Φιλόθεος Ζερβάκος)

Δύο πράγματα έχουμε ανάγκη όλοι οι άνθρωποι, Να παρατηρούμε τις δικές μας αμαρτίες και να αφήνουμε τις αμαρτίες των άλλων.( Αγ. Ανδρέας Κρήτης)

Δόξα του ανθρώπου είναι η ορθή πίστη, ο κατά Θεόν ζήλος, η αγάπη, η πραότητα, η επιείκεια, η ανεκτικότητα, ο ζήλος στην προσευχή.(Ιερός Χρυσόστομος)

Ο πνευματικός άνθρωπος ζει σε μια σφαίρα υψηλότερη και με μεγαλύτερη αξία από την σφαίρα της λογικής διανόησης και της επιστημονικής γνώσης. ( Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ.)

Κάθε πράξη του επιστήμονα και του έμπειρου είναι αγαθοεργία, ενώ κάθε πράξη του ανεπιστήμονα είναι κακοπραγία. ( Αγ. Κλήμης Αλεξανδρείας)

Να φοβάσαι όχι την εξωτερική ασθένεια, αλλά τα’ αμαρτήματα, εξαιτίας των οποίων προήλθε η ασθένεια, δήλαδή την ασθένεια της ψυχής. (Αγ. Κλήμης Αλεξανδρείας)

Απομάκρυνε την αμαρτία και οι αρρώστεις θα εξαφανιστούν (Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ)

Για κάθε καλό προηγείται πειρασμός και δεν είναι σίγουρο, αν κάτι είναι αρεστό στον Θεό, αν δεν περάσει τη δοκιμασία του πειρασμού. ( Αββάς Δωρόθεος)

Κύριε, δός μου καρδιά να διαλογίζεται τα δικά σου, διάνοια να Σε αγαπάει, μνήμη να Σε αναπολεί, νου να Σε εννοεί, λόγο να Σε ακολουθεί και να σε αγαπά.( Ιερός Αυγουστίνος)

Αγίου Παισίου του Αγιορείτου

Πρώτα πιστεύουμε στον Θεό και ύστερα αγαπάμε τον Θεό και την εικόνα του, τον άνθρωπο. Η πίστη αυξάνει με την προσευχή. « Πρόσθες ημίν πίστιν ».

Όπως έχω καταλάβει, όλο το κακό προέρχεται από την απιστία. Όταν ο άνθρωπος δεν πιστεύει στον Θεό, θέλει να γλεντήσει την ζωή του. Γι’ αυτό και επιδίδεται σε κάθε είδους αμαρτία.

Ο άνθρωπος πρέπει να συλλάβει το βαθύτερο νόημα της ζωής, ότι αυτή η ζωή είναι να ετοιμαστούμε για την άλλη. Από κει και πέρα, όπως ένας που ταξιδεύει να πάει κάπου χρειάζεται έναν οδηγό, έτσι και για το ουράνιο ταξίδι, πρέπει να βρει έναν οδηγό ( Πνευματικό). Μετά να τον βάλει σε ένα πρόγραμμα, λίγη μελέτη, λίγη προσευχή, να αποφεύγει τις αφορμές της αμαρτίας και το κοσμικό φρόνημα που είναι το χειρότερο απ’ όλα. Οπότε έτσι η καρδιά του θα είναι στον Χριστό.

Πρέπει να αγωνιστούμε με φιλότιμο να σωθούμε, για να μη λυπήσουμε τον Χριστό. «Παιδί μου εγώ έκανα τόσα για να σε σώσω. Έχυσα το αίμα μου και υπέμεινα τόσα πάθη, εσύ τι έκανες για να σωθείς»;

Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να βρει και να αγιάσει την κλίση του. Ο προκομμένος άνθρωπος, όπου και να βρεθεί, είτε στο γάμο, είτε στο μοναχισμό, θα είναι επιτυχημένος.

Να προτιμούμε τις θλίψεις και να τις δεχόμαστε καλύτερα από τις χαρές. Το πικρό φάρμακο πολλές φορές είναι καλύτερο από το γλυκό, διότι θεραπεύει. Η πραγματική χαρά γεννιέται από τον πόνο.

Εκείνο που εμποδίζει τον άνθρωπο στην προκοπή του στα πνευματικά είναι ότι δεν δουλεύει το μυαλό του σε ότι τον ωφελεί αλλά σε άλλα πράγματα.

Πρέπει να μπει μέσα μας ο πόνος για την σύγχρονη κατάσταση για να μπορέσουμε να κάνουμε καρδιακή προσευχή.

Σήμερα ήρθε η εποχή να διαχωρισθούν τα πρόβατα από τα ερίφια, οι πιστοί από τους άπιστους. Αργότερα θα έρθει καιρός που θα δώσουμε εξετάσεις, θα υποστούμε και διωγμούς για την πίστη μας, και τότε θα φανεί το μπακίρι από το χρυσό.

Όταν κάποιος στενοχωρείται γιατί υποφέρει για τους άλλους, πονά τους άλλους, κάνει τα δικά τους προβλήματα δικά του, τότε αυτός έχει μισθό μάρτυρος. Οι άνθρωποι που θυσιάζουν τα πάντα πόσο χαριτωμένοι είναι! Ούτε προβλήματα έχουν και λάμπει το πρόσωπό τους γιατί έχουν θεϊκή χαρά συνέχεια.

Όλη η βάση της πνευματικής ζωής στον άνθρωπο, είναι να σκέπτεται τον άλλο και τον εαυτό του να τον βάζει τελευταίο, να μην τον υπολογίζει. Όταν έρθουμε στην θέση του άλλου και τον καταλάβουμε, τότε συγγενεύουμε με τον Χριστό.

Η χάρις του Θεού είναι ακριβό πράγμα. Για να έρθει να κατοικήσει μέσα στον άνθρωπο, πρέπει να βρει τον άνθρωπο να συμφωνεί κατά Πνεύμα με τον Θεό και ο άνθρωπος να εξασκήσει ( εξαντλήσει ) όλο το ανθρώπινο. Ενώ εμείς θέλομε να έλθει η θεία χάρις για να μας απαλλάξει από τις αδυναμίες, χωρίς αγώνα. Για να κατοικήσει στον άνθρωπο το Άγιο Πνεύμα χρειάζεται πολύ αυταπάρνηση, πολύ φιλότιμο, ταπείνωση, αρχοντιά και θυσία. Η πνευματική ζωή δεν είναι απόλαυση. Ο Χριστός έχει τοποθετήσει την πρίζα, αλλά τα δικά μας καλώδια είναι σκουριασμένα και δεν δέχονται την θεία χάρη.  Να ξεσκουριάσουμε λοιπόν τα καλώδια μας, να αγωνισθούμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, να αποκτήσουμε τις αρετές και έτσι  θα μας επισκεφθεί η χάρις του Θεού. Αυτώ η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας. Αμήν.

Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Τούτο σας λέγω και σας παραγγέλω. Κάν ο ουρανός να κατέβη κάτω, καν η γη να ανέβη απάνω, καν όλος ο κόσμος να χαλάσει, καθώς μέλλει να χαλάσει σήμερον, αύριον, να μη σας μέλλει τι έχει να κάμει ο Θεός. Το κορμί σας ας σας το καύσουν, ας σας το τηγανίσουν, τα πράγματά σας ας σας τα πάρουν, μη σας μέλλει, δώστε τα, δεν είναι δικά σας. Ψυχή και Χριστός σας χρειάζεται. Ετούτα τα δύο, όλος ο κόσμος να πέσει, δεν μπορεί να σας τα πάρει, έξω αν τύχη και τα δώσετε με το θέλημά σας.

Αυτά τα δύο να φυλάγετε, να μην τύχη και τα χάσετε…

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

Εάν καμμίαν φοράν τύχη να σας φθονήσουν οι αλλόπιστοι ή να σας συκοφαντήσουν οι άθεοι και οι αιρετικοί, ή εάν σας βιάσουν, ή με άλλον οιονδήποτε τρόπον σας παρακινήσουν να αρνηθείτε τον Χριστόν και να δεχθείτε την αθεΐα των, φυλαχθείτε, αδελφοί γλυκύτατοι, διά αγάπην Χριστού, Όστις σας εξηγόρασε με το Ίδιον Του Αίμα. Φυλαχθείτε δια την πολύτιμον σωτηρίαν των ψυχών σας.

Φυλαχθείτε να μην αρνηθείτε την Ορθόδοξον Πίστιν σας και να ομολογήσετε την εκείνων ασέβειαν και απιστίαν. Μη τυφλωθείτε τόσον, όπου να προτιμήσετε το σκότος από το φως, το ψεύδος από την αλήθειαν, το χαλκούν και κάλπικον νόμισμα από το καθαρόν και δοκιμασμένον μάλαγμα, το γιαλί από το ατίμητον πετράδι, με ένα λόγον, τον Άδην από τον Ουρανόν και την κόλαση από τον Παράδεισον.

Μη το καταδεχθείτε ποτέ, να αφήσετε την αγιωτάτην Πίστιν σας, ήτις κάμνει εκείνους όπου την πιστεύουν από ανθρώπους Αγγέλους, από επίγειους ουράνιους, από υλικούς, υιούς Θεού κατά χάριν, λαμπροτάτους ήλιους, κληρονόμους της ουρανών Βασιλείας.

Μη σας φοβίζουν, αδελφοί τα άγρια πρόσωπά τους, μη σας τρομάζουν οι φωνές των ούτε οι φοβέρες των, μη σας κάμπτουν τα λόγια των και μη σας δελεάζουν τα έργα των. Σταθείτε όρθιοι δίπλα στο Χριστό, Εκείνος θα σας ενισχύει και θα κρατεί το χέρι σας.

Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού

Προσπάθησε πάντα η ευχή του Ιησού Χριστού να επενδύει όλα τα έργα σου κάθε πνοή και κάθε νόημα. Ω τότε πόσο θα ευφραίνεται η καρδιά σου! Πόσο θα χαίρεσαι, διότι θα ανεβαίνει ο νούς εις τα ουράνια. Δια τούτο μην αμελής να λέγεις: Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.

Όταν ψάλλεις, θα κατανοείς τα ψαλλόμενα, θα έχεις όρεξιν και φωνήν ικανήν και ταπείνωσιν δια να αποδίδης  καθώς αρμόζει τα λόγια του Θεού. Δια τούτο μην αδικείς άλλο την ψυχήν σου, αλλά και ψάλλων λέγε ενδόμυχα την ευχήν: Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.

Όταν εργάζεσαι, ας μην απορροφάται όλη σου η δύναμις εις την εργασίαν, αλλά να λέγεις ψιθυριστά και την ευχήν. Τότε τα έργα σου θα είναι ορθά, χωρίς λάθη, καθαρά από λογισμούς και η απόδοσις της εργασίας σου θα είναι μεγαλυτέρα. Λέγε λοιπόν την ευχήν του Ιησού Χριστού, δια να ευλογούνται τα έργα σου: Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.

Το πνεύμα το Άγιον σκεπάζει την ψυχήν που εύχεται. Εισέρχεται μέχρι τα βάθη της ψυχής, ελέγχει όλον τον εσωτερικόν κόσμον της ψυχής και τον κατευθύνει προς το θέλημα του Θεού το Άγιον. Τότε μόνον η ψυχή έχει την δύναμιν να ειπεί μαζί με τον Προφήτην. «Ευλόγει η ψυχή τον Κύριον και πάντα τα εντός μου, το όνομα το Άγιον αυτού ».(Ψαλ. 102,1). Λέγε λοιπόν την ευχήν, δια να έχεις την σκέπην του Αγίου Πνεύματος.

Όταν το Πνεύμα το Άγιον καλύπτει την ψυχήν  σου, αισθάνεσαι μια πληρότητα και μια ταπείνωσιν. Δεν επηρεάζεσαι από την αδικία, την ειρωνεία ή τον έπαινον. Ζεις σε μια ατμόσφαιρα πνευματική που δεν εισέρχεται εύκολα ο ιός της αμαρτίας. Το Πνεύμα το Άγιον σου δίδει άλλα μάτια και άλλην κρίσιν. Λέγε συνεχώς την ευχήν, δια να ζεις άνετα μέσα σε κάθε περιβάλλον: Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.

Ως άνθος αμάραντον και δένδρον ευσκιόφυλλον,  πεφυτευμένον παρά τας διεξόδους των υδάτων του Αγίου Πνεύματος, γίνεται η ψυχή σου όταν λέγεις. Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.

Λέγε την ευχήν και άφησε την χάριν του Αγίου Πνεύματος να εισέλθει εις τα βάθη της ψυχής σου. Γίνε τότε άγρυπνος θυρωρός του οίκου της ψυχής σου και θεατής των ενεργειών του Αγίου Πνεύματος και λέγε μετ’ ευφροσύνης. Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.

Το Πνεύμα το Άγιον είναι η ευλογία όλου του κόσμου. Το Πνεύμα το Άγιον είναι το φως και η ζωή της ψυχής, η οποία ανυμνεί και δοξολογεί από τα βάθη αυτής το Όνομα της Αγίας Τριάδος. Αμήν.

Αγίου Νικηφόρου του Λεπρού

Παιδιά μου προσεύχεστε; Και πώς προσεύχεστε;
Με την ευχή του Ιησού να προσεύχεστε. Έτσι είναι καλά.
« Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με τον αμαρτωλό».

Αγίου Εφραίμ του Σύρου

Άνθρωπε, απόφευγε την αμαρτία, όπως αποφεύγεις το στόμα του φιδιού. Η αμαρτία κυριαρχεί στο νου και εξουσιάζει την ψυχή μας.

Ο διάβολος είναι κακός δανειστής. Μας κάνει, να ξεχνάμε τις αμαρτίες μας, για να μην τις εξομολογούμεθα. Και μας πείθει, να τρέχωμε σε νέες αμαρτίες, γιατί τάχα δεν βλάπτουν. Με αυτές τις αμαρτίες μας δένει γερά. Με αυτές μας πουλάει και μας αγοράζει. Με αυτές μας κολακεύει και μας υποδουλώνει.

Όταν ελεγχόμαστε από τη συνείδηση μας, νιώθομε αηδία. Τότε η μοναδική μας παρηγοριά είναι η ελπίδα της μετανοίας μας. Αλλά ενώ πάντοτε λέμε πως θα μετανοήσωμε, ουδέποτε μετανοούμε. Ξεγελιόμαστε από τον ολέθριο λογισμό, που μας λέει. «Έχεις καιρό».

Είμαστε ένοχοι, αδελφοί. Από την μια πιστεύουμε και ομολογούμε Χριστό, και από την άλλη δεν κάνομε αυτά που μας προστάζει.

Αν, λοιπόν, συναισθάνεσαι ότι έχεις μέσα σου τραύματα λογισμών και πράξεων, γιατί αμελείς για τα κρυφά τραύματά σου; Είναι πολλοί, που από ντροπή και αμέλεια κάνουν τα κρυφά πάθη τους αθεράπευτα. Στο τέλος θα το μετανιώσουν, γιατί δεν τα είπαν.

Πλησίασε, αδελφέ. Πέταξε από πάνω σου το βάρος των αμαρτιών σου. Βάλε τα δάκρυά σου πάνω στην σαπισμένη πληγή σου. Γιατί φοβάσαι τον Γιατρό; Για σένα σαρκώθηκε. Για σένα έγινε άνθρωπος. Για να σε γιατρέψει από τα τραύματά σου. Δεν είναι ούτε σκληρός, ούτε άσπλαχνος. Δείξε Του το τραύμα σου, προσφέροντας τα δάκρυα και τους στεναγμούς σου.

Τι ωφελήθηκες τόσον καιρό κάνοντας την αμαρτία; Μέχρι πότε θα εναντιώνεσαι στον Δημιουργό σου και στα προστάγματά Του;

Έπεσες; Μην απελπιστείς. Σήκω. Έχε θάρρος. Πρόσπεσε στον Βασιλέα της δόξης Χριστό. Και εξομολογήσου τις αμαρτίες σου, γιατί είναι Οικτίρμων και Πολυεύσπλαχνος.

Είναι πολύ εύκολο να συναντήσεις τον Ουράνιο Βασιλέα. Δεν θα σε εμποδίσουν ούτε στρατιώτες, ούτε υπηρέτες, ούτε φύλακες. Ούτε δώρα χρειάζονται, ούτε ειδική άδεια για την συνάντηση.

Αν θέλεις, αμέσως βρίσκεσαι μπροστά Του. Γιατί είναι αμνησίκακος, Φιλάνθρωπος. Ο Θεός των μετανοούντων. Ο Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων. Η ελπίδα των απελπισμένων. Η βοήθεια των αβοηθήτων. Η οδός της ζωής.

Προσεύχου. Εξομολογήσου. Μετανόησε. Ο Κύριος δέχεται τα δάκρυα και τους στεναγμούς, εκείνου που μετανοεί ειλικρινά. Να λοιπόν, έχει ανοιχθεί η θύρα της μετανοίας. Φρόντισε, τρέξε, πριν κλείσει. Ο Θεός δεν σου δίνει καιρό για να αμελείς. Ούτε η θύρα της μετανοίας καθώς σε βλέπει ράθυμο, ανέχεται την δική σου καταφρόνηση. Ο καιρός της μετανοίας είναι λίγος. Τι περιμένεις λοιπόν;